Er zijn nog geen beoordelingen geplaatst

“Elke organisatieverandering begint altijd in het hoofd, hart, buik of handen van de mens” schrijft Dorien Lathouwers in haar boek en dat is het uitgangspunt van het ’brondenken’ en het ’bronmodel’ dat ze ons presenteert. Omdat we leven in een dualistische wereld, een wereld met polen die elkaar beïnvloeden, is het nodig uit te gaan van het totaal. Dit nieuwe model, dat veel van andere modellen in zich heeft en daarmee ook goed gecombineerd kan worden, gaat uit van de bron in ieder mens en iedere organisatie. Het ’bronmodel’ kent 4 dimensies die elk 2 polen hebben: tijd (verleden en toekomst), massa (inhoud en vorm), ruimte (binnen en buiten) en positie (onder en boven). Door te onderzoeken en te ordenen in die 8 polen wordt het hele krachtenveld rondom een vraagstuk in beeld gebracht om van daaruit op verandering aan te sturen. Het vrij grote boek met harde kaft is mooi vorm gegeven door Floor Koonen. De foto van Jeroen Oerlemans op de voorkant is een waar kunstwerk. Een bijzonder gegeven is dat Frans Waals, die als coauteur op de omslag staat genoemd is overleden. Hij heeft bijgedragen aan het bronmodel maar Dorien Lathouwers heeft na zijn overlijden het boek geschreven. Ik heb tijdens het lezen de indruk een boek onder handen te hebben met interessante, belangrijke inhoud. Omdat de schrijfster eerst de oorsprong van de hedendaagse mens- en wereldbeelden uiteenzet en de verschillende visies op organisatieverandering beschrijft moet ik behoorlijk doorzetten om vat te krijgen op die inhoud. De ietwat wetenschappelijke, niet zo beeldende manier van schrijven maken het er niet eenvoudiger op. Als ik bij de laatste twee hoofdstukken kom, bij de concrete voorbeelden, gaat het ’bronmodel’ voor mij leven en bedenk ik dat ik misschien nog eens van voren af aan moet gaan lezen om het nog beter te begrijpen. In die laatste hoofdstukken ontdek ik dat wanneer ik teams of individuen begeleid, ik het ’bronmodel’ heel goed kan gebruiken. Enerzijds om informatie te ordenen, in beeld te brengen wat er in de 8 polen van het ’bronmodel’ speelt en anderzijds om in de polen te zoeken naar iets dat tot beweging kan leiden. Ik word nieuwsgierig naar meer praktijkvoorbeelden. De literatuurlijst die Lathouwers toevoegt is indrukwekkend, een lijst die nieuwsgierig maakt en waar door de lezer nog eens uit geput kan worden. Waarom de schrijfster de begrippen ’overdracht’ en ’projectie’ twee keer uitlegt begrijp ik niet evenmin het specifieke verband met het ’brondenken’. Afsluitend: het boek gaat over de mens en de organisatie als bron. Het beschrijft interessante inhoud in een niet zo toegankelijke vorm. (Peta Twijnstra – coaching, training, intervisie)